.
.

دکتر سهراب پور: حضور مقام معظم رهبری در دانشگاه شریف بهترین خاطره ی من در این سالهاست

مروری بر خاطرات دکتر سهراب پور چهره ماندگار کشور و پدر معنوی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف

 

 

دکتر سعید سهراب پور رتبه اول دانشکده فنی دانشگاه تهران در سال 1344، پس از دریافت بورس تحصیلی از طرف دولت ایران در دانشگاه کالیفرنیا به تحصیلاتش ادامه داد، پس از دریافت مدرک دکتری و بازگشت به ایران در سال 1350 به دانشگاه شیراز رفت.

او از دوستان شهید مصطفی چمران بوده و وی را شخصیتی تاثیر گذار در زندگی خود می داند. دکتر سهراب پور بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، معاون دانشگاه شیراز شد و تا سال 1368 در این دانشگاه ماند. پس از آن به جمع اعضای هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف پیوست و از مردادماه سال 1376 تا  مردادماه سال 1389 به مدت 13 سال متمادی ریاست دانشگاه صنعتی شریف را به عهده گرفت.
وی همچنین دارای مسئوليت‌هاي متعددي چون معاونت عمراني وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، عضو فرهنگستان علوم جمهوري اسلامي، رياست دانشگاه بين المللي امام خميني(ره)، قائم مقامي وزير فرهنگ و آموزش عالي و قائم مقامی بنیاد ملی نخبگان را در كارنامه حرفه اي خود دارد و از چهره های ماندگار کشور می‌باشد.
ديدار با دکتر سهراب‌پور، فرصت مغتنمي بود تا درخصوص موضوع راه اندازی جشنواره نیم قرن علم و فناوری، ایجاد بانک تجارب و مروری بر خاطرات این استاد گرانقدر با وی به گفتگو بنشینیم. اما آن‌چه اين مصاحبه را از مصاحبه با يک مقام مسئول متفاوت کرد، علاوه بر خلق خوش ایشان، تعلق خاطر وی به دانشگاه شریف و جوانان بود. تعلق خاطري که از عنفوان جواني همراه دکتر سهراب‌پور بوده و هنوز هم صحبت از وطن و آینده جوانان و دانشجویانی که او را پدر خود می‌دانند، وی را به وجد می آورد.
آنچه که میخوانید خلاصه‌ای از گفتگو با این استاد دوست داشتنی دانشگاه صنعتی شریف است.
 وی در ابتدا در پاسخ به این سوال که " ماندگارترین چهره های دانشگاه چه کسانی هستند؟" میگوید: اولین چهره ماندگار دانشگاه شریف مرحوم دکتر مجتهدی است که به نظر من به عنوان بنیان گذار این دانشگاه ماندگارترین چهره در دانشگاه صنعتی شریف است.
دکتر سهراب پور با اشاره به این نکته که اکثر اساتید دانشگاه شریف برجسته و ماندگار هستند میگوید: دکتر علی اکبر صالحی به جهت خدمات ارزنده به دانشگاه و کشور برای همگان شناخته شده است و میتوان از وی به عنوان یک چهره‌ی ماندگار و سرمایه ای ارزشمند برای دانشگاه شریف یاد کرد. وی همچنین به اعضای Fellow در ایران اشاره کرد و گفت: اساتیدی چون؛ دکتر فتوحی، دکتر گلستانه، دکتر صالحی، دکتر مقداری، دکتر شجاع، دکتر اسماعیل زاده و دکتر هاشمی از لحاظ علمی جزء چهره‌های ماندگار کشور و دانشگاه هستند.

بهترین خاطره شما از دانشگاه صنعتی شریف تا به امروز چه بوده است؟
دکتر سهراب پور از حضور مقام معظم رهبری در دانشگاه به عنوان بهترین خاطره ی خود در این سالها یاد میکند که به گفته استاد چیزی شبیه این نیست و قابل مقایسه با هیچ خاطره ی نیست.
وی افزود: تیم روبوکاپ دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف در سال 2001 میلادی به سوئد رفت و در مقابل تیم های برتر دنیا اول شد، این موفقیت مانند بمب صدا کرد و مدتی بعد اطلاع دادند که رهبر معظم انقلاب قصد بازدید از دانشگاه شریف را دارند.

وی با اشاره به پیش رو داشتن مراسم پنجاهمین سال تاسیس دانشگاه شریف گفت: از دیگر خاطرات من جشن چهلمین سال تاسیس دانشگاه ست که از رؤسای قبلی چه در داخل کشور و خارج از کشور دعوت کردیم. روسای دانشگاه بجز یک نفر از داخل و یک نفر از خارج همه کسانی که در قید حیات بودند در مراسم حاضر شدند و به تمامی رؤسای دعوت شده زمان سخنرانی دادیم.
وی افزود: یکی دیگر از خاطرات من حضور برندگان جوایز نوبل دردانشگاه است. هیچ دانشگاهی در کشور وجود ندارد که میزبان بیش از 2 نفر از برندگان جایزه نوبل باشد و خوشبختانه برای دانشگاه ما این اتفاق افتاده است که میتوان از آن به عنوان یک افتخار یاد کرد.

 

 بدترین خاطره ی که از دانشگاه صنعتی شریف در ذهن دارید چه بوده است؟
استاد با گفتن اینکه بدترین خاطره را فوراً بیاد می آورم گفت: اتوبوس تیم ریاضی دانشگاه که برای مسابقات ریاضی کشور به اهواز رفته بود در دره سقوط کرد و 6 نفر از دانشجویان شریف و 1 دانشجو از دانشگاه تهران فوت کردند که این خاطره ای تلخ بود که در اوایل ریاست من اتفاق افتاد و هیچگاه فراموش نخواهم کرد.
وی به بازماندگان آن سانحه اشاره میکند و می گوید: خانم مریم میرزاخانی برنده جایزه فیلز و آقای ایمان افتخاری که در ای پی ال کار میکند و خانم دکتر رویا بهشتی استاد دانشگاه در امریکا جزء مجروحین این حادثه بودند که اکنون به عنوان افتخار آفرینان ایرانی در دنیا شهرت دارند.

 بزرگترین موفقیت دانشگاه شریف را تا به امروز چه میدانید؟
دکتر سهراب پور در پاسخ به این سوال میگوید: موفقیتی است که مدام تکرار می شود و آن این است که هر ساله نفرات اول کنکور وارد دانشگاه صنعتی شریف می‌شوند و از 100 نفر اول کنکور تقریباً 95 نفر شریف را انتخاب می‌کنند. این موفقیت اتفاقی نیست و همچنان ادامه دارد و هر ساله اکثر مدال آوران طلای المپیادهای علمی وارد دانشگاه شریف می شوند.
وی در ادامه خاطرنشان می کند: از دیگر موفقیتهای دانشگاه کسب مقام های برتر توسط تیم ریاضی در مسابقات ریاضی دنیا است. اغلب دانشجویان دانشگاه هر ساله در المپیادهای دانشجویی مقام بالا کسب می کنند و این از موفقیتهای بزرگ دانشگاه شریف است که همواره برترین ها این دانشگاه را انتخاب می کنند و دانش آموزان درجه یک کشور شریف را به دانشگاههای دیگر ترجیح می دهند.

 با توجه به دوستی شما با شهید چمران یکی از خاطرات خود را برای ما بازگو کنید؟
من درسال 1344 رتبه اول دانشکده فنی دانشگاه تهران شدم طبق قوانین آن زمان وزارت فرهنگ رتبه های اول را برای تأمین هیأت علمی دانشگاه ها به خارج از کشور بورسیه تحصیلی می کرد و بنده برای ادامه تحصیل به دانشگاه کالیفرنیا در برکلی رفتم و در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا تحصیل کردم. در آن زمان شهید چمران پس از اتمام دوره دکتری مشغول کار در مرکز تحقیقات جهانی برکل بود و من با تعدادی از بچه های ایرانی در (انجمن اسلامی فارسی زبانان) که دکتر چمران سرپرستی آن را برعهده داشت جلساتی داشتیم و درآن 4 سال که در خدمت دکتر بودیم من و همسرم تحت تاثیر ایشان قرار گرفتیم و با توجه به اینکه فقط من و دکتر چمران متأهل بودیم اغلب جلسات در منزل من و دکتر چمران برگزار می شد و راجع به مسائل مختلف سیاسی و اجتماعی صحبت می کردیم. در سال 1345دکتر چمران به من مأموریت داد که درباره حکومت در اسلام صحبت کنم و سه جلسه در مورد این موضوع بحث کردیم و در نهایت این جلسات توسط دکترچمران جمع بندی شد. ایشان همچنین به همسرم مأموریت داد تا درباره موضوع زن در اسلام تحقیق کند ودر نهایت این بحث هم توسط شهید چمران جمع بندی شد. و میتوان گفت همکاری با دکتر چمران برای من و همسرم یک خاطره خوب و فراموش نشدنی ست و همواره به آن افتخار می کنیم.

 چرا دانشجویان شما را "پدر" خطاب می کنند ؟

دکتر با لبخندی پر از اشتیاق با گفتن جمله ی " خب پیرم و پیرمردی این حرف ها را دارد" ادامه داد: من دانشجویان را مانند فرزندان خود می دانم و به جهت علاقه ام به جوانان معلم شدم و کار کردن با جوانان برایم بسیار لذت بخش است. وی افزود: اغلب در مراسم ازدواجشان شرکت میکنم و هدیه می دهم و جالب اینجاست که در بنیاد هم من را پدر خطاب میکنند.

 بزرگترین ضعف دانشگاه شریف از منظر شما چیست؟
وی میگوید: بزرگترین ضعف دانشگاه کمبود فضای فیزیکی آن است که باید به دنبال توسعه فضای فیزیکی دانشگاه باشیم. از لحاظ علمی بهترین اساتید و دانشجویان را داریم اما متاسفانه از نظر تجهیزات و امکانات آزمایشگاهی کمبودهایی داریم اما شاید کمبود فضای فیزیکی مهمترین مشکل دانشگاه شریف باشد و بایستی درگام نخست این کمبود را برطرف کرد و فضای فیزیکی دانشگاه را توسعه داد.

 در آستانه سال تحصیلی جدید شما به ورودی های جدید چه توصیه ی دارید؟
توصیه همیشگی من به ورودی‌های جدید این است که ما نمی‌خواهیم شما دانشجویان فقط در دانشگاه شریف درس بخوانید و این روش درست نیست و بایستی به امور فوق برنامه هم بپردازید. ورزش و فعالیت‌های ورزشی، غیر درسی (عضویت در گروه‌های علمی دانشجویی و نشریات دانشجویی)، فعالیت‌های اجتماعی مثل عضویت در گروه محیط زیست و فردای سبز و فعالیت‌های سیاسی( عضویت درگروه‌های سیاسی و...) از جمله مواردی‌ست که لازم است دانشجویان پس از مباحث درسیشان به آن بپردازند.


 توصیه شما به فارغ التحصیلان شریف در داخل و خارج از کشور چیست؟
فارغ التحصیلانی که در داخل کشور هستند باید برای پیشرفت مملکتشان تلاش کنند و به وطن خدمت کنند. و آنهایی هم که در خارج از کشور بسر می برند نباید سرزمین مادری خود را فراموش کنند و حتی اگر آنجا شاغلند تا آنجایی که می توانند با توجه به تخصص شان به کشورشان سود برسانند.


 نظر شما درخصوص "جشنواره نیم قرن علم وفناوری دانشگاه صنعتی شریف" که به مناسبت بزرگداشت پنجاهمین سال دانشگاه راه اندازی شده چیست؟

به نظر من کار خوبی است، در 10 سال پیش هم در "مراسم چهل سالگی دانشگاه شریف" نمایشگاهی از عکس‌های قدیمی در ورودی سالن برگزاری مراسم ایجاد گردیده بود که مورد استقبال شرکت کنندگان قرار گرفت.
در جشنواره نیم قرن علم و فناوری این فعالیت گستردگی بیشتری دارد و امکان دسترسی به فایل الکترونیکی نیز برای علاقه‌مندان حتی در منازلشان مهیا شده است که به نظر بنده بسیار مفید وستودنی ست.

 و سوال پایانی؛ "پیشنهاد و توصیه شما به جوانان ایرانی"چیست؟
به جوانان توصیه میکنم هیچگاه امید خود را از دست ندهند، همواره امیدوار باشند و بدانند که در سخت ترین شرایط هم نامید نباشند. چرا که ناامیدی مسئله ای را حل نمی کند. باید در شرایط سخت، تلاش و کوشش خود را دوچندان کنند تا به اهداف عالیه خود برسند.